யாயும் ஞாயும் யாரோ அல்லர்; எந்தையும் நுந்தையும் தலைமுறைக் கேளிர்; யானும் நீயும் பிறவிதொட்டு அறிதும்; வன்புலப் பரல்நீர் போல அன்புவடு நெஞ்சம் தாம் புலந்தனவே.